Max Morriën
Mijn eerste vlucht was in juli 1992 in Mieussy, Frankrijk. Mijn eerste instructeurs waren André “Ziggy top” en Erik Wieringa van Para Adventure. In die tijd zag je daar zelfs nog Belgische parachutisten die met hun parachutes van de bergen af vlogen.
Al vrij snel kwam ik erachter dat het in Nederland mogelijk was om bij de duinen te vliegen. Deltapiloten waren daar al jaren bezig en nu volgden ook de eerste paragliderpiloten. In het begin deden we precies wat we in de bergen hadden geleerd: we liepen door de duinen naar boven om daar te starten. Pas later ontdekten we dat het veel beter werkte om vanaf het strand met het scherm boven je hoofd een paar stappen het duin op te lopen en weg te vliegen.
Omdat we aan de kust met veel hardere wind vlogen dan in de bergen, ontwikkelden we al snel nieuwe startmethodes, zoals de achterwaartse start, de cobra en de asymmetrische start. Veel later kwamen bergpiloten er pas achter dat dit ook voor hen veel betere methoden waren om veilig te starten.
Na jaren aan de duinen gevlogen te hebben, merkte ik dat veel bergpiloten moeite hadden met het duinsoaren. Ik stond op het strand vaker les te geven dan dat ik zelf aan het vliegen was. Dat was het moment dat Thijs Versloot en ik samen een school begonnen: Parakiting.nl. We waren ons er toen nog niet van bewust dat vijftien jaar later de daadwerkelijke ‘parakites’ op de markt zouden komen. Parakiting is gespecialiseerd in soaren en hardewind-startmethodes, maar ook in technieken die je op de lier of in de bergen veel meer comfort geven. Zeker bij Hike & Fly is dit cruciaal; je moet perfect kunnen starten op plekken die klein of technisch moeilijk zijn.
Het vliegen bij ons is dynamisch in plaats van statisch; je bent constant één met de elementen. Uiteindelijk heeft paragliden mijn leven bepaald en me een dieper besef van het leven gegeven. Ik heb van mijn hobby mijn werk kunnen maken zonder de passie van de hobby te verliezen.
Mijn filosofie is dat piloten het uiteindelijk zelf moeten doen. Ze moeten niet afhankelijk blijven van de school, want in de lucht moeten ze zelf de beslissingen maken. We geven les zodat studenten echt zelfstandig worden en één worden met hun scherm.
Hoewel ik het stokje overdraag, blijf ik op de achtergrond actief betrokken bij het lesgeven en het geven van advies over materiaalkeuze. Zo zorgen we dat de kennis die we in al die jaren hebben verzameld, behouden blijft voor de nieuwe generatie.