Doseah Morriën
24 mei 2015 was mijn eerste solovlucht. Ik vloog met de littlecloud minigoose van het duin in Wijk aan Zee voor welgeteld 13 seconden! Het was mijn eerste solo vlucht, maar niet waar het voor mij begon.
Mijn eerste vlucht was in 2002 op Madeira, waarbij mijn vader mijn moeder meenam aan de tandem en zij zwanger was van mij. Later vloog ik veel mee met mijn vader. Ik gaf spreekbeurten op school en spreidde de paraglider uit op het schoolplein. Na school ging ik met mijn vader mee naar het strand. Toen zandkastelen de volgende dag weggespoeld waren en kuilen weer vol met zand gelopen waren zocht ik naar nieuwe bezigheden om te doen. Ik volgde al een paar jaar de gesprekken van piloten, onder andere over ongelukken. Meestal kon je de conclusie trekken dat het ongeluk kwam door gebrek aan controle. Ook kon je de conclusie trekken dat je scherm controle leert door groundhandling. Mensen hebben als doel het vliegen en slaan daarom vaak het groundhandling over, terwijl dat het belangrijkste deel is.
Er ging een lampje branden; Ik hoefde nog niet te vliegen, want als ik wilde vliegen vroeg ik mijn vader om een tandemvlucht. Maar misschien wil ik later vliegen. Als ik dan nu begin met mijn tijd op het strand te gebruiken voor groundhandling, dan heb ik al de controle tegen de tijd dat ik later wil vliegen. (best slim voor een 10 jarige al zeg ik het zelf) Zo gezegd, zo gedaan begon ik met groundhandling toen ik 10 was. Twee jaar lang heb ik op het strand gegroundhandeld. Mijn vluchten waren eerst van het duin direct naar zee, daarna langzaam steeds meer parallel aan het duin. Eerst één kant op met crosswind, landen, teruglopen, nog een keer proberen. Later met bochten tot ik heen en weer kon soaren. Stapje voor stapje, alles op z’n tijd. Toen ik 13 was zat ik samen met Emily op het duin van Dune du Pyla. We speelden samen met het scherm en ik gaf tips, dit was eigenlijk mijn eerste keer lesgeven. (natuurlijk onder begeleiding van onze vader om te kijken of het veilig ging). In dezelfde week ging ik tandem vliegen met mijn vader. Hij haakte mij in als piloot, zette zelf het scherm op en ik ging sturen. Dat was mijn eerste vlucht als piloot. We vlogen samen boven live muziek als een van de hoogste en hij zorgde daarna voor de landing. Zo heb ik langzaam stapsgewijs ook leren tandem vliegen. Eerst alleen in de lucht sturen, daarna de landing, daarna de start.
Met 14 jaar ging ik met Peter Rehorst, Jitte Jorritsma en mijn vader naar Italie, waar ik in Feltre mijn eerste bergvluchten heb gemaakt. Jantje, met hoogtevrees, stond op de start te kijken en zou niet vliegen. Jitte heeft mij weggestart, mijn vader stond te huilen, ik was blij en best ontspannen. Totdat Peter zei dat ik oren moest trekken…Ik deed het heel voorzichtig en langzaam, waardoor het scherm heftiger reageert. Bij de tweede poging trok ik ze sneller, maar door mijn korte armen waren het hele kleine oortjes. Ik hoorde over de radio “radiocheck Jantje” en kon mijn oren niet geloven toen Jantje ook weg startte. Mijn eerste bergvlucht delen met Jantje zijn eerste bergvlucht was onvergetelijk. Peter praatte mij over de radio binnen voor de landing, dit ging zo goed dat de landing van mijn eerste vlucht op het midden, van het midden, van de doel stip was. Al met al een onvergetelijke vlucht.
Toen ik 14 (augustus 2017) was vloog ik voor het eerst tandem in de bergen. Peter Rehorst was mijn passagier en tijdens de vlucht klemde mijn benen om hem heen. Op de landing stond mijn vader, hij begreep niet waarom Peter in zijn eentje aan de tandem vloog. Tijdens de landing kon ik mijn benen niet meer los krijgen en moest Peter rennen terwijl ik stuurde.
Toen ik 15 was ging ik op mijn eerste paragliding reis zonder mijn vader. Peter Blokker en Tamara namen mij onder hun vleugel naar Tannheimer Tal voor een Hike en Fly trip.
In 2022 heb ik in Stubaital, Oostenrijk mijn brevet gehaald. In 2025 heb ik meegedaan aan de Ozone Chabre open, mijn eerste competitie, ik bij Ronald ten Berge van Action Paragliding mijn eerste SIV gedaan en samen met Olivier Lenten besloten parakiting van mijn vader over te nemen.
De basis van mijn visie is hetzelfde als waar ik zelf mee begon: Veiligheid is het belangrijkste, die vergroot je door controle en controle krijg je door veel te groundhandelen. Mijn vader is een van de pioniers van paragliding. Hij heeft niet alleen lesgegeven, maar ook een sterke community opgebouwd waarbij iedereen elkaar helpt en op elkaar let. Al van jongs af aan voelt deze community als mijn paragliding familie. Voor velen is hij ook de vader van het paragliden.
Ik ben enthousiast om samen met Olivier verder te werken aan de toekomst van parakiting met de kennis die mijn vader en de rest van de community ons heeft overgedragen.
